في سنة سبع و عشرين و مائتين « 1 » - جز از آنج بعد از آن بخريدند - و مال ايشان بر ايشان حوالت كرده شد ، و در ديوان خراج بكورهء قم نوشته آمد . و كواهانى كه درين كتاب نام ايشان مثبت « 2 » بوده ، اينجماعت‌اند : عبد اللّه بن عامر بن عبدويه ، حسن بن علىّ بن آدم ، احمد بن اسحق بن سعد ، محمّد بن سعد بن زكريا ، محمّد بن عبد اللّه الخطابادى ، عبد اللّه بن خزرج [ بن ] عبديل ، سعد ابن محمّد بن الحسن بن سعد ، عيسىء بن محمّد ، احمد بن محمّد [ بن ] عامر ، محمّد بن على ابن عبد اللّه [ بن ] خزرج ، عبد اللّه بن الحسن بن سعد ، مالك بن سعد بن موسى ، جعفر بن حسن بن حمّاد ، أحوص بن حسين بن سعد ، علىّ بن الحسين بن أحوص ، علىّ بن عبد اللّه بن خزرج ، محمّد بن اسحق بن محمّد [ بن ] اسحق ، عبد اللّه بن الحسين بن سعد ، مالك بن سعد بن موسى ، جعفر بن سعد بن سعد ، محمّد بن الحسن بن محمّد [ بن ] عمران ، على بن طيفور » . و از قومى اهل قم « 3 » روايتست كه : « ذراع رشيديّه ، ابراهيم بن شاذوكه - نام او ملك بن محمّد احوص بود - بقم آورد » . و اين غلط است ، زيرا كه ابراهيم روزگار رشيد را درنيافت ، و ليكن ابراهيم بن اليسع بود - و او را در آن مساحت اثرى محمود بود ، و سيرت پسنديده از وى بازماند ، و حمزهء بن

--> مقدار از حصه اين زمين است ، كه در اسناد ثبت شده ، و در سال 327 هجرى به نظر و عرض حاكم قم رسيده ، و در ديوان خراج كوره قم به ثبت رسيده است ، و آنچه از حصه و سهم زمين به نظر آنان رسيده ، جز آنى است كه بعدها دو شخص سابق الذكر خريده و به املاك خود افزوده‌اند . ( 1 ) . سال 227 هجرى . ( 2 ) . اسم مفعول صيغه « ثبت » به معناى ثبت‌شده . ( 3 ) . يكى از منابع مصنّف در تدوين كتاب تاريخ قم ، نقل از منابع و مصادر شفاهى است ، كه به نام آنها تصريح نمىكند ، از آن جمله مىگويد : از قومى اهل قم .